Brązowy karapaks porastają długie, metalicznie irydyzujące, czerwonawe szczecinki. Oczy pary przednio-bocznej leżą nieco bardziej z przodu niż przednio-środkowej, a tylno-bocznej nieco bardziej z tyłu niż tylno-środkowej. Jamka karapaksu jest prosta i głęboka. Ciemno ubarwione u samicy i ciemne z rudym wierzchem u samca, pozbawione rastellum szczękoczułki mają w nasadowej części osiem odsiebnie coraz większych ząbków. Barwa wargi dolnej, szczęk i sternum jest brązowa. Tylny kąt sternum jest zaokrąglony. Odnóża samicy mają brązowe biodra, czarne uda i ciemne człony pozostałe. U samca biodro jest brązowe, krętarz rudy, udo czarne, a pozostałe człony ciemne. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III. Na stopach brak jest pazurków dolnych, a pazurki górne nie mają ząbków. Opistosoma u samicy jest czarna z wierzchu i brązowa od spodu, u samca zaś porastają ją długie, jaskrawo rude szczecinki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Długoprzędka brazylijska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.