Karapaks jest czarny, z wierzchu gęsto porośnięty, obrzeżony gęstymi szczecinkami jasnołososiowej barwy, u samicy węziej niż u samca. Szczękoczułki są czarne, u samca zaopatrzone w 11 zębów na przedniej krawędzi bruzdy i porośnięte jasnołososiowymi szczecinkami, a u samicy zaopatrzone w 9 zębów na przedniej krawędzi bruzdy i pozbawione takich szczecinek, u obu płci ponadto z drobnymi ząbkami u jej nasady. Szczęki i warga dolna mają rudobrązowe ubarwienie. Rudobrązowe sternum i spody bioder porastają krótkie szczecinki ciemnobrązowe i rozproszone, długie szczecinki brązowe.
Odnóża są czarne z wierzchu i ciemnobrązowe od spodu, u samca z biodrami, krętarzami i nasadami ud porośniętymi jasnołososiowymi szczecinkami, z jasnymi pasami na udach, rzepkach, goleniach i nadstopiach oraz z wyraźnymi białawymi obrączkami na wierzchołkach członów, u samicy natomiast z jasnołososiowymi szczecinkami ograniczonymi do bioder, z wyraźnymi białawymi obrączkami na wierzchołkach członów, pozbawione jasnych pasków. Pierwsza i czwarta para odnóży są najdłuższe, a trzecia najkrótsza. Kolcopodobne szczecinki aparatu strydulacyjnego na tylno-bocznych powierzchniach szczęk występują zarówno w górnym, jak i środkowym i dolnym obszarze;