1 kwietnia 1942 roku awansował do stopnia generała majora. Następnie, we wrześniu 1943 roku, został dowódcą 319. Dywizji Piechoty. 30 października 1943 roku otrzymał Krzyż Żelazny II klasy. 1 kwietnia 1944 roku został awansowany do stopnia generała porucznika.
W lutym 1945 roku, z powodu choroby, musiał przekazać dowództwo 319. Dywizji Piechoty generałowi Rudolfowi Wulfowi.
Po kapitulacji niemieckiej w maju 1945 roku dostał się do niewoli zachodnich aliantów, z której został zwolniony latem 1947 roku. W sierpniu 1963 roku odwiedził swoje dawne obszary dowodzenia na zaproszenie brytyjskiej stacji telewizyjnej.
Jego jedyny syn zginął jako podporucznik 23 czerwca 1941 roku pod Jarosławiem.
Przypisy
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1970