Burle Marx prace nad sítio prowadził przez ponad 40 lat, aż do swojej śmierci w 1994 roku.
thumb|left|Ekspozycja w Domu Burle Marxa (2009) Sítio Roberto Burle Marx jest pierwszym wpisanym na Listę światowego dziedzictwa modernistycznym ogrodem tropikalnym i wykazuje wszystkie kluczowe cechy ogrodów krajobrazowych będących dziełem . W jego obrębie znajdują się rozległe krajobrazy z wijącymi się ścieżkami, stawami, ciekami wodnymi i architektonicznymi aranżacjami stworzonymi z wykorzystaniem bujnej roślinności tropikalnej oraz elementów tradycyjnej kultury ludowej. Oprócz tego kompleks obejmuje kilka budynków – zarówno historycznych (jak np. XVIII-wieczna kaplica Santo Antônio da Bica odnowiona w latach 70. XX wieku), jak i współczesnych. Mieszczą się w nich liczące łącznie ponad 3000 eksponatów kolekcje muzealne oraz prace Burle Marxa i jego prywatne zbiory.
Już pod koniec lat 60. XX wieku na terenie ogrodów znajdowała się największa w kraju kolekcja rzadkich gatunków roślin tropikalnych oraz endemitów brazylijskich. Współcześnie (według stanu z 2019 roku) na obszarze sítio rośnie ok. 3 500 gatunków flory tropikalnej i subtropikalnej oraz rodzimej roślinności regionu obejmującej namorzyny, restingę oraz lasy atlantyckie.