wymagały tysięcy pracowników oraz dużych dostaw surowców. Wyspa Guernsey otrzymała największe działa artyleryjskie na Wyspach Normandzkich oraz ok. 12 000 żołnierzy.
W czerwcu 1941 roku Adolf Hitler nakazał wzmocnienie sił na wyspach. Organizacja Todt miała przystąpić do budowy 200-250 punktów oporu na każdej z większych wysp.
Konstrukcja mały|Bunkier Widerstandsnest Grüne Düne System budowy standardowych bunkrów (Regelbau) wykorzystywał plany dla każdego z ponad 600 zatwierdzonych typów bunkrów, z których każdy miał określone przeznaczenie. Projekty były unowocześniane na podstawie badań nad zdobycznymi umocnieniami wroga. Istniało ponad 200 standaryzowanych części pancerza. Dla pomieszczeń przyjęto standardową wysokość równą 210 cm. Dla każdego obszaru na wyspach przeprowadzano badania i ustalano priorytety budowy.
Fortyfikacje dzieliły się na trzy kategorie:
Feldmässige Anlage (Konstrukcje polowe) – drewno i ziemia z betonowym sufitem o grubości 40 cm, jeśli dostępny był cement. Verstärkt feldmässig „Vf” (Wzmocnione konstrukcje polowe) – z sufitem zbrojonym betonem o grubości do 1 m. Ständige Anlage „St” (Konstrukcje stałe) – gdzie minimalna grubość sufitu i ścian wynosiła 2 m.