Obrona przeciwlotnicza Główną obronę przeciwlotniczą na Wyspach Normandzkich stanowiły działa przeciwlotnicze kal. 8,8 cm Flak 36, obsługiwane w większości przez żołnierzy Luftwaffe. Działa te, o donośności do 7500 m, rozmieszczone były w sześciu bateriach na wyspie i wspomagowane za pomocą sprzętu radiolokacyjnego, wspierane przez reflektory o średnicy 150 cm. Dwanaście baterii składało się z pozycji o standardzie twierdzy, a pozostałe cztery umiejscowione były w stanowiskach polowych. Pod każdym stanowiskiem działa znajdowały się pomieszczenia załogi i magazyn amunicji. Bateria posiadała również własne stanowisko radaru Würzburg Dora i bunkier dowodzenia. mały|Zachowana oryginalna pozycja działka przeciwlotniczego 2 cm FlaK 38 Wsparcie średniego zasięgu (3000–5000 m) zapewniały działa przeciwlotnicze kal. 3,7 cm i 5 cm. Działa kal. 2 cm zapewniały ochronę obiektów, a część z nich umieszczona była w betonowych stanowiskach (zasięg 2000 m). Łącznie na wyspie znajdowało się około 175 dział przeciwlotniczych, a także karabiny maszynowe zamontowane na podstawach przeciwlotniczych.