Podstawki wyrastają bezpośrednio z hymenium lub bocznie (jedna lub więcej) z brachybazydioli, są maczugowate (18–25 × 6,5–8 µm), cylindryczne (22–37 × 4–5 µm) lub butelkowate z nabrzmiałą podstawą (18–23 × 5,5–6,5 µm) i długim dziobem (15–17,5 × 1,5–2 µm), 2, 4, 6 lub 8 sterygmami. Obserwowano też baryłkowate podstawki z dwoma dziobami i 16 zarodnikami. Zarodniki (4,8)–5,2–8,5–(11) × 2–3,9 µm, podłużnie elipsoidalne z półściętą podstawą, grubościenne, gruboziarniste, czasami oprócz normalnych powstają także zarodniki większe i wielokształtne.
Występowanie Podano stanowiska Rhizopogon luteolus na Nowej Zelandii i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą, najwięcej w Europie.
Grzyby podziemne, mykoryzowe. W Europie znajdywane głównie pod sosnami, ale w Hiszpanii pod dębami.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Piestrówkowate