Między mieszkalnym wieżowcem a pawilonami usytuowano trakt komunikacyjny długości ponad 200 m i szerokości około 10 m. Wysokość budynków handlowo-usługowych i biurowego liczba kondygnacji określona jest na dwie.
Odbiór W odniesieniu do tego budynku, ze względu na jego architekturę, bywa stosowane określenie, nazwa potoczna – „Titanic”. Inne określenia to między innymi „niezatapialny Titanik” czy „zagubiony transatlantyk”. Niezależnie od tego spotyka się też określenie „Galeriowiec”. Wynika z to z faktu zewnętrznego ukształtowania budynku w formie przypominającej statek lub prom wycieczkowy. Taki bowiem był zamysł projektanta, który chciał nawiązać do wyglądu dużego pasażerskiego statku (liniowca pasażerskiego). Zamysł taki wynikał, jak stwierdza sam autor projektu (jeden z autorów), z jego . Ponadto charakterystyczne cztery wieże wyodrębnione w bryle budynku przywodzą na myśl skojarzenie z czterema kominami historycznego statku Titanic. Wielkość natomiast projektu sprawia, że jest równocześnie określany jako jeden z największych „molochów” w mieście. To sprawia, iż jest obiektem którego , przy czym nie tylko ze względu na wielkość, ale także jako obiekt charakterystyczny pod względem architektonicznym. Ocena samego budynku jest bardzo zróżnicowana.