rozwój akcji organizacji gospodarstw wiejskich przebiegał pomyślnie, co obrazuje poniższe zestawienie„Polska Gospodarcza” 1935, zeszyt 13.Bolesław Jędrzejowski, Rolnictwo, Akcja organizacji przodowniczych gospodarstw mniejszych, „Polska Gospodarcza”, 1936, zeszyt 25.: RokLiczba powiatówLiczba miejscowościLiczba gospodarstw rolnychLiczba instruktorów rolnychKoszt akcji na 1 gospodarstwo (w zł)192921 –239 –6981930106 –105915953819311681856307224439819321561663280128831019331521697315620220219341841989489626813319351982252666332084 Celem akcji było kształtowanie nowoczesnego, drobnego gospodarstwa rolnego, mająca przynosić jak największy dochód, w drodze kształcenia tzw. przodowników prac społeczno-gospodarczych. Byli rekrutowani spośród miejscowych rolników, mających samodzielne gospodarstwa, którzy stanowił wzór do naśladowania.
Liczba i wykształcenie instruktorów Według danych W. Pawlikowskiego kadra instruktorska w 1931 r. legitymowała się następującym wykształceniem: akademickim 37,0% osób, średnim rolniczym 39,3%, niższym rolniczym 19,4%, bez wykształcenia rolniczego pozostawało 4,3% osóbWacław Pawlikowski, Agronomia społeczna, Cz. 1, Rozwój agronomii społecznej w Polsce w latach 1918–1939, PWN, Warszawa 1975..