W 1325 r. metropolita Piotr przeniósł rezydencję metropolitów kijowskich do Moskwy i nakazał swoim następcom rezydować w tym samym miejscu. Być może jeszcze przed tą datą utworzył w Moskwie monaster Świętych Piotra i Pawła, nazwany po jego kanonizacji Wysoko-Pietrowskim. Na jego prośbę Iwan Kalita wzniósł w obrębie Kremla moskiewskiego sobór Uspieński (Zaśnięcia Matki Bożej), w którym Piotr został następnie pochowany.
Piotra uważa się za pierwszego prawosławnego biskupa moskiewskiego, choć on sam posługiwał się tytułem metropolity całej Rusi.
Metropolicie Piotrowi przypisuje się autorstwo sześciu listów do duchowieństwa ruskiego.
Kult W 1327 r. na soborze we Włodzimierzu Piotr został kanonizowany na podstawie spisanego przez biskupa rostowskiego Prochora wykazu cudów, jakie miały mieć miejsce po jego śmierci za jego pośrednictwem. W 1339 r. Piotra uznał za świętego także Patriarchat Konstantynopolitański. W okresie sprawowania urzędu metropolity kijowskiego przez Cypriana (1380–1406), Piotr był już uważany za patrona Moskwy.
Wspomnienie św. metropolity Piotra w Kościele prawosławnym przypada 24 sierpnia i 21 grudnia. Należy on również do Soboru Świętych Biskupów Moskiewskich (wspomnienie 5 października).
Przypisy
Kategoria:Metropolici kijowscy (Patriarchat Konstantynopolitański) Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1326