Bulbus ma obręczowate subtegulum, duży, Z-kształtny, sięgający tylno-bocznej krawędzi cymbium konduktor oraz tegulum z zesklerotyzowanym i wklęśniętym wyrostkiem bliższym konduktorowi i dużym, blaszkowatym, odsiebnie zaokrąglonym wyrostkiem bliższym nitkowatemu embolusowi. Charakterystyczną na tle podrodziny cechą rodzaju jest osadzenie apofyzy medialnej na tegulum między godzinami 5:30 a 6:00.
Płytka płciowa samicy podzielona jest na przegrodę środkową i częściowo ją zasłaniające, pozbawione wyrostków płaty boczne. Wulwa ma położony blisko przewodów zapłodnieniowych, zamknięty w otoczce układ kanalików wewnętrznych w części przedniej zorganizowany w podwójną helisę, a w części pozostałej bezładnie poskręcany.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, południowoamerykański, endemiczny dla południowo-wschodniej Brazylii, znany ze stanów Minas Gerais, Espírito Santo, Rio de Janeiro i São Paulo.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2019 roku przez Cristinę A. Rheims na łamach „Zootaxa”. Gatunkiem typowym wyznaczyła ona opisanego w tej samej publikacji E.