Odnóża są ciemnobrązowe lub czarne z żółtymi lub jasnobrązowymi goleniami i środkowymi częściami ud.
Genitalia samca mają silnie niesymetryczne paramery – prawa ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie, krawędź brzuszną prawie prostą z krótkim i okrągłym wykrojeniem u podstawy, a wierzchołek ukośnie ścięty, lewa natomiast ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie w części nasadowej i środkowej oraz zaopatrzoną w spiczasty wyrostek w części wierzchołkowej, a krawędź brzuszną prawie prostą z krótkim, dwupłatowym wykrojeniem u podstawy i zaostrzonym szczytem. W endofallusie występuje okrągły z prawie prostą rączką skleryt peryferyjny górny prawy, krótki, przecinkowaty skleryt peryferyjny frontolateralny z trzema grupami szczecinek lub dwoma grupkami szczecinek i jedną mikroszczecinek tuż za nim oraz naprzeciwległe i podłużne skleryty osiowy i podosiowy; brak jest sklerytu dodatkowego.
Ekologia i występowanie Owad spotykany w nizinnych lasach deszczowych. Osobniki dorosłe żerują na odchodach ssaków, w tym ludzi.
Gatunek neotropikalny, znany z Wenezueli, Surinamu, Gujany Francuskiej oraz brazylijskich stanów Amapá, Amazonas i Roraima.
Przypisy
Kategoria:Scarabaeinae Kategoria:Chrząszcze Brazylii Kategoria:Chrząszcze Gujany Francuskiej Kategoria:Chrząszcze Surinamu Kategoria:Chrząszcze Wenezueli Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1922 roku