Odnóża są ciemnobrązowe z żółtymi lub jasnobrązowymi udami.
Genitalia samca mają silnie niesymetryczne paramery – prawa ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie, krawędź brzuszną prawie prostą z okrągłym wykrojeniem u podstawy, a wierzchołek ukośnie ścięty, lewa natomiast ma krawędź grzbietową zakrzywioną dowewnętrznie w części nasadowej i środkowej oraz zaopatrzoną w krótki i spiczasty wyrostek w części wierzchołkowej, a krawędź brzuszną prawie prostą z dwupłatowym, zajmującym ⅓ długości wykrojeniem u podstawy i zaostrzonym szczytem. W endofallusie występuje okrągły zaokrągloną rączką skleryt peryferyjny górny prawy, krótki, przecinkowaty skleryt peryferyjny frontolateralny z trzema grupami szczecinek tuż za nim oraz naprzeciwległe i podłużne skleryty osiowy i podosiowy; brak jest sklerytu dodatkowego.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla pierwotne i wtórne lasy równikowe. Osobniki dorosłe żerują na odchodach ssaków, w tym ludzi.
Gatunek neotropikalny, endemiczny dla Brazylii, znany ze stanów Acre, Amazonas, Mato Grosso, Rondônia i Pará.
Przypisy
Kategoria:Scarabaeinae Kategoria:Chrząszcze Brazylii Kategoria:Fauna endemiczna Brazylii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1922 roku