Scybalocanthon papaxibe – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Scarabaeinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2019 roku przez Fernanda A.B. Silvę i Marcely’ego Valoisa na łamach „Zootaxa”. Jako lokalizację typową wskazano Fazendę Marajoara w Pau d’Arco w brazylijskim stanie Pará. Epitet gatunkowy pochodzi od papaxibé, terminu oznaczającego „zjadacz kleiku z kassawy”, używanego jako określenie na osoby urodzone w stanie.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości do 7,8 do 9,5 mm, w zarysie owalnym, matowym wskutek mikroziarenkowania. Głowa jest ciemnobrązowa, o nadustku zaopatrzonym w dwa małe, trójkątne, pośrodkowe ząbki na krawędzi przedniej. Żółte lub jasnobrązowe przedplecze ma przednie naroża o kącie 85°, a brzegi boczne regularnie zakrzywione. Barwa pokryw jest ciemnobrązowa. Mają one cienkie, błyszczące, słabo wgłębione, niewyraźnie punktowane rzędy, z których ósmy ma na przedzie wąskie żeberko. Cały spód ciała i odnóża są żółte lub jasnobrązowe.