Napisał wielokrotnie wznawianą Das Grosse Pomrische Kirchen Chronicon (1602), kronikę dziejów Kościoła na Pomorzu w języku niemieckim i po łacinie. Był też autorem komedii łacińskich Areteugenia (1592) oraz Plagium. Comoedia de Alberto et Ernesto astu et fastu surreptis abductis sorte et vi receptis reductis (1593). Zajmował się egzegezą biblijną, komentował Biblię Lutra, wydał pracę Biblische Außlegung (1627). Był także autorem pism polemicznych: Societas Jesu et rosae crucis vera (1617), Emblemata sacra (1622) i Octoginta emblemata moralia nova (1630). Wydał również, wznawianą później kilkakrotnie, rozprawkę o humbaku, którego morze wyrzuciło w 1620 r. na brzeg Wolina, dokumentującą jedno z pierwszych pojawień tego walenia w wodach Bałtyku.
W 1601 roku wszedł w polemikę z Piotrem Skargą, który przed wyprawą wojenną na Inflanty wygłosił w Wilnie kazanie sławiące króla Zygmunta III Wazę. Kazanie Skargi prawdopodobnie za pośrednictwem anonimowego słuchacza zostało spisane i przetłumaczone na język niemiecki, a następnie przesłane Cramerowi,