mały|Widok z Góry Zamkowej w Chęcinach ku północy, pokazujący formy geomorfologiczne, obrazujące sekwencję skalną regionu kieleckiego. Na pierwszym planie Dolina Chęcińska (łupki kambryjskie w strefie osiowej antykliny chęcińskiej). Dalej pasma zbudowane z wapieni dewońskich. Na horyzoncie Pasmo Dymińskie (piaskowce kambryjskie antykliny dymińskiej). Region kielecki – jedna z dwóch podstawowych jednostek podziału geologicznego Gór Świętokrzyskich. Region kielecki czyli południowy przeciwstawia się regionowi łysogórskiemu czyli północnemu. W literaturze anglojęzycznej czasami używa się akronimu SHCM (ang. Southern Holy Cross Mountains).
Definicja
Kontekst geologiczny Góry Świętokrzyskie to obszar odsłonięć skał paleozoicznych, otoczony wychodniami skał mezozoicznych i kenozoicznych. W wąskim znaczeniu termin „Góry Świętokrzyskie” odnosi się wyłącznie do trzonu paleozoicznego przeciwstawionego mezo- i kenozoicznemu obrzeżeniu.