Od 1943 był zaangażowany w radziecki projekt atomowy, w 1951 został skierowany do Dubnej, gdzie założył wydział teoretyczny przyszłego Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych

Zajmował się teorią rozpraszania neutronów w kryształach, teorią przewodnictwa cieplnego dielektryków, oddziaływaniem elektronów z promieniowania kosmicznego z polem magnetycznym Ziemi oraz fizyką jądrową wysokich energii. Był twórcą teorii, według której przy dostatecznie wysokich energiach przekroje czynne na rozpraszanie cząstki i antycząstki stają się identyczne. Był współtwórcą teorii promieniowania synchrotronowego wspólnie z Dmytrem Iwanenko.

W 1953 roku Pomieranczuk został członkiem korespondentem, a w 1964 członkiem rzeczywistym Akademii Nauk ZSRR. Był kawalerem Orderu Lenina, Orderu Czerwonego Sztandaru Pracy oraz Orderu „Znak Honoru” i dwukrotnym laureatem Nagrody Stalinowskiej (1950 i 1952). Został pochowany w mieście Korolow w obwodzie moskiewskim.

Przypisy

Kategoria:Radzieccy fizycy Kategoria:Rosyjscy fizycy XX wieku Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Radzieccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1966