Aleksander Mieroszewski (ur. 1781, zm. 1846 w Mysłowicach) – kapitan strzelców konnych armii Księstwa Warszawskiego, VII ordynat mysłowicki. Znany z rozrzutnego życia; doprowadził do sprzedaży ordynacji mysłowickiej Wincklerom w 1839.
Życiorys Urodził się w 1781 roku jako najstarszy syn Stanisława Mieroszewskiego i Kunegundy hr. Zborowskiej herbu Jastrzębiec. Był VII ordynatem mysłowickim i miał dwóch braci: Ignacego (żył w latach 1787–1854) i Jana Chrzciciela (1789–1867), a także siostry: Franciszkę (1779–1865), Helenę (1783–1870) i Teofilę (ur. 1799). Byli przedstawicielami mazowieckiego rodu Mieroszewskich herbu Ślepowron, który władał Mysłowicami w latach 1637–1839.
Wspólnie ze swym bratem Ignacym władali majoratem od 1824 roku, przy czym Aleksander Mieroszewski był uważany za „człowieka prostego, mającego mało rozumu”. Po przejęciu znaczącej wielkości majątku w Krzcięcicach, bracia zaczęli prowadzić rozrzutne i wystawne życie, w konsekwencji roztrwaniając ojcowski majątek, po czym przenieśli się do Mysłowic.
mały|lewo|Dworek myśliwski w Katowicach-Janowie, postawiony na zlecenie Aleksandra Mieroszewskiego w miejsce drewnianego budynku