Jako młody prezbiter pracował w klasztorach w Almagro oraz Almansie (Albacete). Następnie wyjechał na misje na Filipiny. Wyruszył z Barcelony 6 stycznia 1906 roku. Pierwszy rok spędził w Manili w klasztorze przy kościele San Francisco de Intramuros. Później skierowano go do pracy jako proboszcz na wyspie Samar. Przebywał kolejno w: Allen (1909–1919), Catubig (1919–1924) oraz Laoag (1924–1929). W różnych parafiach odbudowywał zniszczone przez monsuny kościoły, zakładał organizacje katolickie, dbał o rozwój tercjarstwa franciszkańskiego wśród wiernych. Na Filipinach spędził 23 lata. Do Hiszpanii wrócił 25 lipca 1929 roku. Po powrocie do rodzimej prowincji zakonnej pracował kolejno w klasztorach w: Alcázar de San Juan (Ciudad Real) 1929–1932, Quintanar de la Orden (1932–1935) i Consuegra. Ostatnie lata przed śmiercią był wychowawcą młodych braci. Rozstrzelano go podczas hiszpańskiej wojny domowej w Boca de Balondillo (Fuente el Fresno, Ciudad Real) 16 sierpnia 1936 roku. Ciało zostało ekshumowane i przeniesione do klasztoru franciszkanów San Juan de los Reyes w Toledo.