Historyczka sztuki Zuzanna Stańka w swoim przeglądowym artykule na portalu DailyArt Magazine zwraca uwagę, że poszczególne zwierzęta wydają się mieć własną osobowość, niezależną od osobowości postaci jako całości. Postać przedstawiona na obrazie wydaje się być kobietą. Wskazują na to m.in. naszyjnik i kolczyk z pereł. Z uwagi na osobę zleceniodawcy i koronę, interpretowana jest jako dama dworu. W kompozycji dominują ciemne barwy, przełamane lekkimi akcentami czerwieni i pomarańczy. Podobrazie prawdopodobnie zamalowano wieloma warstwami ciemnego gruntu, dzięki czemu postać wyłania się z gładkiego, czarnego tła i sprawia wrażenie bardzo przestrzennej. Praca jest sygnowana na odwrocie jako Aqua.
Dzieło jest częścią cyklu alegorii żywiołów, do którego oprócz Wody zaliczają się też: Ogień, Ziemia i Powietrze. Niekiedy cykl jest interpretowany jako symbol władania potężnego cesarza nad wszelkimi żywiołami. Żywioły korespondują z wcześniejszym cyklem Arcimbolda, tj. alegoriami pór roku. Alegoria wody odpowiada Zimie, z którą łączą ją chłodne barwy. Mroźne wody oceany zestawiono z chłodem zimy.