Przedplecze jest najszersze przed środkiem długości i ma brzegi boczne przed mniej lub bardziej prostymi kątami tylnymi proste, krawędź tylną węższą niż podstawa pokryw, a rowki boczne głębokie i wyraźnie od środka ku tyłowi rozszerzone. Punktowanie podstawy przedplecza jest bardziej rozległe, zwłaszcza pośrodkowo, niż w przypadku drogonia zmiennobarwnego, natomiast na przedzie przedplecza brak punktowania. Pokrywy mają kąty barkowe z niewyraźnym ząbkiem, rzędy wyraźnie wgłębione, ale płytsze niż u P. cursorius, skąpo punktowane, a międzyrzędy płaskie. Występuje para chetoporów (punktów szczecinkowych) przytarczkowych. W międzyrzędzie trzecim występuje od dwóch do sześciu (zwykle trzy, a rzadko na jednej z pokryw tylko jeden) chetoporów, z których przedni leży za ⅓, a zwykle za ½ długości, i z których niektóre położone są blisko drugiego rzędu. Poza tym pojedyncze chetopory dyskalne znajdować się mogą w międzyrzędach pierwszym i piątym. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Odnóża cechują się stopami porośniętymi szczecinkami zazwyczaj brązowymi, nieodbiegającymi odcieniem od pazurków, obecnymi także na spodzie ostatniego członu.