Dla Burdena był to performance w ramach jego pracy dyplomowej na tej uczelni.
Performance Burdena korespondował z rozwijającym się od lat 60. nurtem body art. W latach 60. grupa wiedeńskich akcjonistów odbywała liczne performence, których wspólnym mianownikiem było epatowanie obsceniczną brutalnością, posuniętą do granic sadyzmu, tj. w przypadku Kunst und Revolution (1968) czy Piss Aktion (1969) Otto Muehla. Wiedeńscy Akcjoniści odgrywali swoje performance z niemal religijną rytualnością. Wychodząc ze swoją sztuką na ulice, wymuszali oni konfrontację ówczesnego postwojennego pokolenia Austriaków z ich tłumionymi traumami z okresu niemieckiej okupacji. Równolegle body art rozwijał się w Stanach Zjednoczonych. Szczególnie bliskie twórczości Burdena były performance Vita Acconciego. O ile jednak dotychczasowe performance, zarówno europejskie jak i te amerykańskie, miały jakieś ogólne znaczenie, to te uprawiane przez Acconciego zdawały się mieć na celu jedynie przekraczanie kolejnych granic użycia własnego ciała w sztuce. Acconci zdawał się pytać, jak dużą krzywdę można wyrządzić własnemu ciału, zanim przekroczona zostanie granica między sztuką a autodestrukcją.