Skórka dość przyrośnięta, ale dająca się oddzielić na brzegu, początkowo sucha i nawet nieco oprószona na krawędziach, ale dość wyraźnie błyszcząca pod wpływem deszczu lub u starszych okazów. Blaszki Początkowo cienkie i gęste, następnie rzadkie, dość grube, z kilkoma rozwidleniami, zwłaszcza w pobliżu trzonu, ale czasami także w innych miejscach, wyraźnie zaokrąglone, faliste w miejscu przyczepu, tępe z przodu, o szerokości tylko 4–6 mm, maślanożółte ze złotożółtymi refleksami, jasnopomarańczowożółte. Ostrza całe, jaśniejsze z żyłkami na końcu. Trzon Wysokość 4–12 cm, grubość 1–1,5 cm, często nieregularny, dość zniekształcony, często nieco pogrubiony przed nasadą, początkowo mocny i pełny, następnie watowaty. Powierzchnia pokryta białymi grudkami, dość pomarszczona, szczególnie na górze, ale czasami dość szorstka na całej długości. Miąższ Gruby, jędrny, biały, często pod skórką przy brzegu kapelusza z fioletowoszarym odcieniem i zielonkawy w środku, dyskretnie przechodzący w żółty. Ma silny zapach jabłek i ostry smak. Z gwajakolem reaguje dość powoli, w FeSO4 przebarwia się na brudnoczerwonawo. Cechy mikroskopowe Podstawki 45–52 × 11–12,7 µm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołąbek brązowofioletowawy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.