Kristina Seekamp zwraca uwagę, że W przewidywaniu złamanej ręki w sposób ekstremalny zaciera granicę między sztuką a obiektem użytkowym. Gdyby Duchamp nie powiesił szufli u sufitu, prawdopodobnie nikt nie zorientowałby się, że stanowi dzieło sztuki. Richard Hamilton, artysta i kolekcjoner dzieł Duchampa przytacza anegdotę, według której jego pracownik faktycznie pomylił replikę dzieła z przedmiotem użytkowym, i odśnieżał nią zaspy, nie zwracając uwagi na podpis artysty. To zatarcie się granicy między przedmiotem użytkowym a dziełem sztuki otworzyło drogę nowym kierunkom w sztuce współczesnej, takim jak pop-art czy sztuka konceptualna.
Repliki Oryginalna praca Duchampa zaginęła. Została jednak uwieczniona na fotografii, wisząc u sufitu w nowojorskiej pracowni. Repliki Szufli posiadają m.in. Yale University Art Gallery (1945, nr kat. 1946.99, wymiary 121,9×45,7×10,2 cm), Moderna Museet w Sztokholmie (1963, nr kat. NMSK 1888), wspomniana wyżej Galleria Schwarz w Mediolanie (1964, osiem sztuk), Museum of Modern Art (1964, nr kat. 690.2006), The Israel Museum (1964, nr kat. B72.0524), Sidney and Lois Eskenazi Museum of Art na Uniwersytecie Indiany (1964, nr kat. 71.37.4) i Judd Foundation w Nowym Jorku (1964).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ready-mades Marcela Duchampa