Natomiast wysoki poziom graficzny zapewniali: Tadeusz Gronowski (kierownik artystyczny), Irena Pokrzywnicka, Teodor Rożankowski, Wacław Borowski, Jerzy Zaruba, Stanisław Rzecki i Kamil Mackiewicz.
Interesujące, dobrze napisane teksty, stylowe okładki i ilustracje utrzymane w znacznym stopniu w estetyce art déco, drzeworyty oraz fotografie sprawiały, że pismo miało renomę prestiżowego i wytwornego. Było drogie, gdyż jego cena w Warszawie wynosiła 3 zł, a poza stolicą z przesyłką była o 50 gr wyższa. Jednakże wskutek panującego wówczas kryzysu ekonomicznego i inflacji Gustaw Żmigryder popadł w długi, co doprowadziło do bankructwa jego firmy krawieckiej i zamknięcia pisma.
Podtytuły Redakcja kilkakrotnie zmieniła podtytuł pisma. Powody są nieznane, ale prawdopodobnie chodziło o jak najbardziej trafne określenie treści wydawanych numerów. Czasopismo poświęcone eleganckiej kobiecie i jej otoczeniu – od nr 1, 1922 Pismo poświęcone eleganckiej kobiecie, wytwornym modom, kultowi artystycznemu i kosmetyce – od nr 6/7, 1922 Pismo poświęcone kobiecie wytwornej na tle mody, teatru i sztuk pięknych – od nr 12, 1922 Pismo poświęcone eleganckiej kobiecie, wytwornym modom, kultowi artystycznemu i kosmetyce – od nr 1/2, 1923 Pismo poświęcone kulturze i estetyce życia – od nr 3, 1923
Przypisy