Od Warszawy do Ojcowa. Przygody w podróży po kraju – przygodowa powieść krajoznawcza dla młodzieży Władysława Umińskiego z 1897 roku. Opowiada o wakacyjnej pieszej wędrówce grupy warszawskich gimnazjalistów z Warszawy do Ojcowa, podczas której bohaterowie poznają przyrodę, historię i zabytki ziem polskich.
Utwór łączy fabułę przygodową z funkcją krajoznawczą i edukacyjną. Zofia Budrewicz wskazuje, że powieść została szczególnie wysoko oceniona przez współczesną krytykę za odejście od naśladowania zagranicznych wzorców i wprowadzenie rodzimej tematyki do literatury podróżniczej. Powieść stała się także inspiracją dla twórczości krajoznawczej Tadeusza Dybczyńskiego oraz Wycieczki do Sandomierza (1953) Jarosława Iwaszkiewicza.
Historia wydań Powieść wydano w 1897 roku (przez Księgarnię Polską Kazimierza Grendyszyńskiego w Petersburgu) i wznowiono w latach 1923 i 1925.