Dołki przypodstawowe są dobrze wgłębione, a zewnętrzne z nich są długie i całkowicie odseparowane od krawędzi bocznych podłużnymi, gładkimi zgrubieniami. Pokrywy mają kąty barkowe pozbawione ząbków oraz dobrze wgłębione i wyraźnie punktowane rzędy. Para chetoporów (punktów szczecinkowych) przytarczkowych występuje zawsze. Na międzyrzędzie trzecim występuje od trzech do pięciu (zwykle trzy) chetoporów, zwykle umieszczonych blisko trzeciego rzędu, z których przedni leży wyraźnie przed połową długości pokrywy. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Odnóża mają brunatnoczarne kolce na goleniach oraz cechują się stopami ze szczecinkami na spodzie ostatniego członu.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry, najliczniejszy na wyżynach i przedgórzach. Zamieszkuje tereny otwarte, zwłaszcza suche, nasłonecznione i skąpo porośnięte roślinnością trawiastą, w tym skraje lasów, lasostepy i stepy, polany, poręby i zdegradowane pastwiska.