Pedius inquinatus – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny dzierowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez Jacoba Sturma pod nazwą Platysma inquinatum.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 7,7 do 10 mm. Ubarwienie ma brązowe do smoliście brunatnego z jaśniejszymi, zwykle czerwonobrązowymi czułkami, głaszczkami i odnóżami. Głowa i przedplecze są szersze niż u P. longicollis. Nasadowa część przedplecza jest niepunktowana lub ma niewyraźne punktowanie ograniczone do dołków przypodstawowych, które to obecne są w liczbie jednej pary. W zarysie krawędzie boczne przedplecza mają przed kątami tylnymi znacznie słabiej zaznaczone niż u P. longicollis wklęśnięcia. Pokrywy są wyraźnie spłaszczone, o obrzeżonych podstawach, wyraźnych barkach oraz grubo i gęsto punktowanych rzędach, pozbawione rządków przytarczkowych, zaopatrzone w pojedynczą parę (rzadko dwie pary) delikatnych chetoporów (punktów szczecinkowych) dyskalnych umieszczonych w wierzchołkowej ćwiartce trzecich międzyrzędów oraz parę chetoporów przytarczkowych. Dominują formy krótkoskrzydłe, ale spotyka się też osobniki o skrzydłach tylnej pary w pełni wykształconych. Odnóża tylnej pary mają krętarze niemal w połowie tak długie jak uda, a stopy o ostatnim członie porośniętym od spodu szczecinkami.