Wydzierżawienie monopolu zapałczanego mogło nastąpić jedynie za zgodą Rady Ministrów, z tym jednak zastrzeżeniem, że: roczny czynsz dzierżawny nie mógł być niższy niż 5 mln złotych, cena zapałek ustalana była co pół roku przez Ministra Skarbu na podstawie wskaźnika cen hurtowych, wydzierżawienie nastąpiło jedynie na rzecz konsorcjum krajowego, podległego ustawom Rzeczypospolitej, produkcja zapałek w monopolowych fabrykach na obszarze Rzeczypospolitej pokryje całe zapotrzebowanie ludności na ten artykuł, a ponadto zapewni wywóz zapałek zagranicę w ilości nie mniejszej niż 33% konsumpcji wewnętrznej.
W oparciu o ustawę z 1931 r. o monopolu zapałczanym ustanowiono Państwowy Monopol Zapałczany, posiadający odrębną osobowość prawną.
Naczelny Zarząd Państwowego Monopolu Zapałczanego sprawował Minister Skarbu. Mocą ustawy upoważniono Ministra Skarbu do oddanie w dzierżawę Państwowego Monopolu Zapałczanego.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka II Rzeczypospolitej Kategoria:Zapałki