Od września 1944 powrócił do pracy w operze ukraińskiej na stanowisko tancerza-solisty.
W sierpniu 1945 przyjechał do Katowic z zespołem Polskiego Teatru Dramatycznego i na sezon 1945/46 został zaangażowany przez Bronisława Dąbrowskiego w charakterze choreografa Teatru Śląskiego współpracując również z istniejącą przy tym teatrze Szkołą Dramatyczną. W Teatrze Śląskim opracował choreografię do sztuki Moja siostra i ja Hemara oraz Jak w bajce Krzemińskiego.
W grudniu 1945 został zaangażowany do Opery Katowickiej w Bytomiu w charakterze solisty baletu i asystenta baletmistrza. Adam Didur – kierujący tą Operą - powierzył mu organizację zespołu baletowego. Później pełnił tu funkcję kierownika baletu i choreografa. W Operze Śląskiej w Bytomiu pracował do 30 listopada 1968, kiedy przeszedł na emeryturę.
W Operze Śląskiej tańczył role: Satyra i Cerbera (Pan Twardowski Ludomira Różyckiego, 1948) Leśnego Bożka i Chłopca (Swantewit Piotra Perkowskiego, 1949) Stolnika i Gireja (Fontanna Bachczyseraju Borisa Asafjewa, 1951) Mistrza ceremonii (Kopciuszek Siergiej Prokofjewa, 1953) Sułtana (Szeherezada Nikołaja Rimskiego-Korsakowa, 1955) Pan Twardowski (Pan Twardowski L.