Szykoń moczarowy (Pterostichus vernalis) – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny dzierowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1796 roku przez Georga W.F. Panzera pod nazwą Carabus vernalis.
Morfologia thumb|left|Widok od spodu Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 5,9 do 7,3 mm, ubarwionym czarno, najczęściej z czerwonym pierwszym członem czułków, rzadziej z członami czułków od pierwszego do trzeciego czerwonobrązowymi lub z członem pierwszym przyciemnionym, niekiedy także z nieco rozjaśnionymi goleniami i stopami. Głaszczki mają człony również w częściach nasadowych ciemne do czarnych. Głowa ma powierzchnię między oczami pokrytą jednorodnym, małym i płytkim punktowaniem oraz wyposażona jest w dwie pary szczecinek nadocznych (supraorbitalnych). Przedplecze ma lekko wypukłe w zarysie krawędzie boczne i jest w tylnych kątach wypłaszczone. Pokrywy są płaskie, pozbawione irydyzacji, słabiej niż u P. cursor połyskujące, czarne z czerwonobrązowymi do czarnych epipleurami, szeroko zaokrąglone na szczycie. Ich powierzchnia ma wyraźną, poprzeczną, już przy czterdziestokrotnym powiększeniu rzucającą się w oczy mikrorzeźbę.