Pod ich wpływem zaczęła uprawiać taternictwo.

W latach 1906–1925 czynnie uprawiała taternictwo, wprowadzona przez pisarza i taternika Jerzego Żuławskiego. Jej taternictwo miało charakter podróżniczo-romantyczny, nie wyczynowy. Wspinała się wyłącznie w towarzystwie mężczyzn. Dokonała licznych przejść poważnych tatrzańskich dróg wspinaczkowych w towarzystwie ówczesnych czołowych taterników, m.in. Janusza Chmielowskiego, Zygmunta Klemensiewicza, braci Gyuli i Romana Komarnickich, Romana Kordysa, Jerzego Maślanki, Kazimierza Piotrowskiego, Stanisława Porębskiego, Mieczysława Świerza, braci Janusza i Jerzego Żuławskich. W 1910 r. uczestniczyła w dwóch pierwszych przejściach: prawej części północno-wschodniej ściany Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego i lewej części południowej ściany Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego (z braćmi Komarnickimi). Była pierwszą kobietą, która dokonała próby przejścia (czwartego z kolei) klasycznej drogi na południowej ścianie Zamarłej Turni (w r. 1912). Dokonała (prawdopodobnie drugiego kobiecego) trawersowania grani Żabiego Konia (z Porębskim i bratem Stanisławem). W 1908 roku wstąpiła do Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego (od roku 1935 Klub Wysokogórski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego)Materiały do bibliografii etnografii polskiej za 1945–1954 r. [w] „Lud” t.