Był on wznawiany ponad trzydzieści razy od 1750 do 1800 w Londynie, Newcastle, Penrith, Gainsborough, Leeds i Yorku. Splagiatował go John Kirkby jako "The Practice of Speaking and Writing English" (1746) oraz Thomas Spence jako "Grand Repository of the English language" (1775). Praca ta była cenna w kontekście XVIII-wiecznych tekstów szkolnych ze względu na zainteresowanie autorki kwestiami metodologicznymi. Pomimo popularności dzieł Fisher (głównie "A New Grammar") jej znaczenie dla nauki zostało potem zmarginalizowane.
Zmarła na astmę i została pochowana wraz z córkami w rodzinnym grobowcu w kościele św. Jana Chrzciciela w Newcastle upon Tyne (potem dochowano tu jej męża 13 stycznia 1784).
Rodzina Miała z mężem dziewięcioro dzieci (same dziewczynki): Mary (1752 - 1825), Ann (1754 - 1784), Jane (1755 - 1776), Elizabeth (1758 - 1789), Sarah (1760 - 1822), Frances (1762 - 1762 - 1765), Hanah (1764 – 1855), Margaret (1766 – 1768) i drugą Margaret (1768, zmarła w niemowlęctwie). Tylko Mary, Ann, Elizabeth, Sarah i Hannah przeżyły matkę.
Przypisy
Kategoria:Angielscy filolodzy Kategoria:Angliści Kategoria:Urodzeni w 1719 Kategoria:Zmarli w 1778