Stanisława 3) – z 1896 roku w stylu historyzmu według projektu Hansa Zipsa; jest to obiekt murowany z cegły, trójkondygnacyjny z poddaszem i szczytem nad dwoma osiami, zwieńczony dachem dwuspadowym; fasada kamienicy na parterze jest tynkowana, a powyżej ceglana, natomiast detale zostały wykonane w tynku; kondygnacje zostały wydzielone gzymsami kordonowymi, a otwory okienne kamienicy są prostokątne; brama przejazdowa znajduje się w skrajnej osi fasady; kamienica wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków, Kamienica (ul. św. Stanisława 5) – z około 1894 roku z stylu historyzmu; jest to obiekt murowany z cegły, trójkondygnacyjny, zwieńczony dachem dwuspadowym; fasada kamienicy jest sześcioosiowa i z cegły, natomiast detale wykonano w tynku; oś zewnętrzna została zryzalitowana i w niej znajduje się brama przejazdowa; fasadę wieńczy belkowanie; otwory okienne są prostokątne, natomiast na parterze są one zamknięte łukiem odcinkowym w dekoracyjnych opaskach; kamienica wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków, Kamienica (ul. św. Stanisława 6 i 8) – z lat 20.-30. XX w stylu funkcjonalizmu; jest to obiekt murowany z cegły, tynkowany, pięciokondygnacyjny i zwieńczony dachem dwuspadowym spłaszczonym; charakterystycznymi elementem budynku jest jego schodkowy szczyt;