Rejon łazirkowski (ukr. Лазорківський район, Łazorkiwśkyj rajon vel Лазі́рківський райо́н, Łazirkiwśkyj rajon; ros. Лазорковский район, Łazorkowskij rajon) — dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej SRR ze stolicą w Łazirkach, istniejąca w latach 1935-1962 na terenie obecnego rejonu łubieńskiego.
Przez teren rejonu przebiegała linia kolejowa ze stacją pasażerską Łazirky, łącząca Kijów i Połtawę.
Historia Rejon został utworzony 22 stycznia 1935 poprzez wydzielenie 16 hromad wiejskich z rejonów łubieńskiego i pyriatyńskiego. Początkowo wchodził w skład obwodu charkowskiego, a 22 września 1937 został przyłączony do nowo utworzonego obwodu połtawskiego.
Hromady wiejskie (16), które weszły w skład rejonu: wydzielone z rejonu łubieńskiego: Łazirky, , , , Hubske, , , , , , Woronynci, Iskiwci, , Tarandynci.
wydzielone z rejonu pyriatyńskiego: , .
W latach 1941–1943 teren rejonu znajdował się pod okupacją niemiecką. Wchodził w skład okręgu łubieńskiego Komisariatu Rzeszy Ukraina.
W latach 1956–1958 przeprowadzono proces łączenia hromad, na skutek czego ich liczba w rejonie łazirkowskim zmniejszyła się w 1954 do 15, a w 1960 do 10.