Najwyższe piętro traktowane jest jako jednolita arkada z ciągiem posągów królów i królowych w zadaszonych niszach. Okap zwieńczony jest kolumnadą pełniącą funkcję parapetu. Powyżej wznoszą się lukarny i sterczyny. W centralnym punkcie długiego frontu znajduje się wykusz umieszczony nad portalem. Tutaj umieszczono wysokiej jakości rzeźby w wieloosiowych ościeżach drzwi i ramie łuku. Brama wykonana jest z kutego żelaza o misternych zwojach. Szerokie schody prowadzą do holu.
Podczas rozbudowy z lat 1905–1909 rada miejska nie wyraziła zgody na dodanie kondygnacji poddasza do pierwotnego budynku. Elewacje dodane przez Shawa łączą różne style (gotyk, romanizm i styl królowej Anny z rokokowymi okuciami) oraz elementy zaczerpnięte z poprzednich prac w jego karierze, a jednocześnie nawiązują z szacunkiem do twórczości Lockwooda i Mawsona. Attyki wywodzą się z gotyku francuskiego. Masywny narożnik południowo-zachodni ma wysokie, wielodzielne okno holu oświetlające jadalnię oraz wieżyczkę zwieńczoną iglicą.