Po dalszych studiach odbytych w latach 1927–1930 na rzymskim Antonianum, otrzymał tytuł licencjusza z historii Kościoła, kończąc studia z ogólną oceną summa cum laude. Podjął wykłady po powrocie do Hiszpanii. W latach 1930–1932 nauczał w Pastranie, a następnie w latach 1932–1933 w Quincy (Illinois). W latach 1933–1936 ponownie w Hiszpanii, wykładał w Consuegra. W latach 1932–1934 odpowiadał za dyscyplinę w studium teologicznym swojej macierzystej prowincji kastylijskiej. Szczególna troską otaczał chorych wychowanków. Opublikował szereg artykułów o historii Kościoła na łamach periodyku „Cruzada Seráfica”. Był autorem dwóch tomików poezji. Proponowano mu świecką karierę naukową, jeśli opuści zakon. Gdy wybuchła hiszpańska wojna domowa, podczas odwiedzin u chorej matki rodzina proponowała mu miejsce do ukrycia się przed prześladowaniami. O. Julián stanowczo odmówił. W wypowiedziach nie okazywał uczuć nienawiści względem prześladowców. Rozstrzelano go wraz ze współbraćmi z konwentu w Boca de Balondillo (Fuente el Fresno, Ciudad Real) 16 sierpnia 1936 roku.