Miracydium Pierwszym stadium larwalnym jest wydłużone i orzęsione miracydium (dziwadełko). Stadium to często ma wysuwany „ryjek”, na którego szczycie znajdują się gruczoły wydzielające substancje ułatwiające wnikanie do organizmu żywiciela pośredniego. Zewnętrzną warstwę miracydium stanowi wielkokomórkowy nabłonek, pod którym znajduje się warstwa mięśni (ułożonych podłużnie i okrężnie) oraz syncytium (z którego później wykształci się wór powłokowo-mięśniowy). We wnętrzu miracydium znajdują się: zawiązek zwojów nerwowych, plamki oczne (ich chromatofory układają się w kształt litery X), gruczoły penetracyjne (w bocznej części), gruczoł apikalny (dawniej uważany za zawiązek jelita) oraz protonefrydia (1–2 pary). Resztę miejsca zajmują komórki zarodkowe, będące zawiązkami różnych struktur, które powstaną w dalszych stadiach rozwojowych. U większości przywr digenicznych jest ono wolnożyjące, wylęga się w środowisku wodnym, a następnie aktywnie poszukuje żywiciela (tj. konkretnego gatunku ślimaka). W jego organizmie pasożyt umiejscawia się najczęściej w jamie płaszczowej (chociaż znane są przypadki zajmowania również innych narządów). W przypadku nieznalezienia specyficznego gatunkowo żywiciela przez około 24 godziny, miracydium najczęściej ginie. Czasami miracydium może dostać się biernie do organizmu żywiciela pośredniego (np.