Apalus bimaculatus – gatunek chrząszcza z rodziny oleicowatych.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 10 do 11 mm. Głowa i przedplecze są matowo czarne, gęsto punktowane, gęsto porośnięte długimi, odstającymi włoskami. Sięgające środka długości ciała czułki są czarne, a pierwszy ich człon również porastają długie, czarne, odstające włoski. Przedplecze wyraźnie zwęża się od kątów przednich do tylnej krawędzi. Pokrywy są słomkowożółte do żółtobrązowych, zwykle z parą czarnych, podługowato-owalnych plamek przed wierzchołkiem. Brzegi boczne pokryw są nierozszerzone. Barwa odnóży jest czarna. Tylna ich para ma zgrubiałe zewnętrzne ostrogi wierzchołkowe goleni. Odwłok jest całkowicie nakryty pokrywami, u samca czarny, u samicy zwykle z brązowawym odcieniem.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla stanowiska piaszczyste i otwarte, w tym wydmy, pobrzeża rzek, piaskownie, żwirownie i pobocza dróg. Postacie dorosłe pojawiają się podczas ciepłych i słonecznych dni wczesną wiosną, zwykle w marcu lub kwietniu, ale czasem już w lutym. Żerują na pyłku, w tym na kwiatach smagliczki kielichowatej. Samce giną po kopulacji, a samice po złożeniu jaj. Larwy są kleptopasożytami samotniczej pszczoły lepiarki wiosennej.