Euecjusz Georgiusz – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, przywódca chrześcijan, nadzorca skarbu cesarza Dioklecjana.
Euecjusz pochodził z pogranicza armeńsko-iberyjskiego, stąd imię Georgiusz. Był wybitnym myślicielem chrześcijańskim, mającym za pustelnię pałacyk z różowego marmuru, wzniesiony mu przez Sykoriusza Pompejusza, pełen zwojów i dzieł sztuki. Nazywał siebie cieplarnianym kwiatem i ubolewał nad rozmiarem krzywd, które potrafi bezwiednie wyrządzić taka roślina innym kwiatom: ogrodowym, miejskim, wiejskim czy wysokogórskim. Musiał opuścić swą samotnię, by leczyć chorych, potem prowadzić finanse biskupa Nikomedii, a następnie cesarza Dioklecjana. Uzyskawszy tę ostatnią funkcję wyrósł na przywódcę stronnictwa chrześcijańskiego na dworze cesarskim. Sprzymierzył się z Sykoriuszem Probusem w zabiegach nad doprowadzeniem do konkubinatu prawnuczki Mitroanii, Minerwiny, pochodzących z królewskiej krwi Swijaszydów i Arsacydów, z synem Konstancjusza Chlorusa, Konstantynem. Zmierzał tą drogą do oddania władzy nad cesarstwem domowi królewskiemu skłaniającemu się ku chrześcijaństwu.