Monachium zostało zbombardowane przez RAF i Siły Powietrzne Armii Stanów Zjednoczonych. Przeprowadzono siedemdziesiąt cztery naloty na Monachium, w których zginęły 6632 osoby, a 15 800 zostało rannych. Około 90% Starego Miasta (Altstadt) zostało poważnie zniszczone w wyniku polityki bombardowań dywanowych (niem. Flächenbombardement). Największy atak miał miejsce w nocy z 24 na 25 kwietnia 1944 roku. Monachium było uważane za szczególny cel alianckich bombardowań również ze względów propagandowych, ponieważ było „stolicą nazistowskiego ruchu”, miejscem narodzin partii NSDAP. Na początku istnienia Rzeszy Niemieckiej w 1939 r. Monachium liczyło około 830 000 mieszkańców i było czwartym co do wielkości miastem w Niemczech.
Zniszczenia Na miasto spadło około 450 dużych bomb (Luftminen, około 4000 funtów), 61 000 bomb o dużej sile rażenia i około 3 316 000 4-funtowych magnezowych bomb zapalających (Stabbrandbombe, opracowanych przez ICI). Około 50% całego Monachium zostało uszkodzone. Całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu uległo 81 500 domów, co spowodowało pozbawienie dachu