kuliste do prawie kulistych, pokryte izolowanymi, tępymi brodawkami o wysokości 0,8–2,6 μm i niekompletną siateczką, amyloidalne z wyrostkiem wnęki o długości 1,6–3,2 µm. Podstawki 33,6–48,0 × 9,6–14,4 μm, maczugowate, ziarniste, z czterema spiczastymi sterygmami o długości 4,8–8,0 μm. Pleurocystydy 52,0–70,4 × 8,0–12,8 µm, maczugowate, szeroko maczugowate do prawie cylindrycznych, z tępymi lub ostrymi wierzchołkami. Cheilocystydy 40,0–54,4 × 8,0–12,8 µm, maczugowate z inkrustowanymi lub dziobowatymi końcami. Skórka kapelusza zżelowana, epikutis złożony z dermatocystyd o szerokości 3,2–4,98 µm, włoski luźno ułożone, inkrustowane, ziarniste. Kaulocystydy 38,4– 56,0 × 6,4–11,2 μm, od kształcie od prawie cylindrycznych do wrzecionowatych z tępymi i ostrymi wierzchołkami, gęsto ziarniste, septowane. Brak sprzążek.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podała Maria Ławrynowicz w 1973 r.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski