Lata 1939–1944 Od 1939 r. działał w konspiracji narodowej. Na tajnych kompletach w Warszawie uzyskał maturę, po czym ukończył podziemną podchorążówkę w Dańkowie, będąc jednocześnie żołnierzem oddziału Jana Kamera „Bolesława” o pseudonimie Zawisza. Zagrożony dekonspiracją został przeniesiony do Okręgu Rzeszów NOW, gdzie od końca maja 1943 r. był członkiem oddziału OP-44 por. Franciszka Przysiężniaka „Ojca Jana”, w szeregach którego brał udział w potyczkach z Niemcami i Ukraińcami, m.in. 26 lipca w Bukowinie, 23 września pod Ujściem, 12 października pod Dąbrowicą. Po klęsce w starciu mającym miejsce 28 grudnia pod Grabą, w którym wyróżnił się odwagą, odszedł z oddziału „Ojca Jana” i w okolicach Leżajska zorganizował oddział dyspozycyjny Komendy Okręgu Rzeszów NOW (jego bliskim współpracownikiem był Michał Krupa)Razem z „Wołyniakiem” z oddziału „Ojca Jana” odeszli żołnierze dowodzonej przez Zadzierskiego drużyny dyspozycyjnej: Stanisław Pyćko „Tata”, Szczepan Winiarski, Jan Kościółek, Paweł Majcher „Czarny Antek”, Józef Gagosz „Siuzdak” oraz Franciszek Gagosz „Topór”. Więcej na temat postawy „Wołyniaka” pod Grabą oraz okoliczności jego odejścia z oddziału „Ojca Jana” patrz: D. Garbacz, „Wołyniak”..., s. 22–25..