Szymczyk, Od Sanu do Wisły i Wisłoki, [w:] „Nowiny” nr 179 z 3.08.1989 r.). Przeprawił się przez rzekę na wysokości Rzuchowa, gdyż tam był bród, o którym wiedział każdy okoliczny chłop. Możliwe, że wiedział o tym i „Wołyniak” i przekazał tę informację żołnierzom Barbasowa. Czy został za to odznaczony?. Ponoć ktoś widział jak wręczali mu Ruscy odznaczenie na rynku w Żołyni, sam „Wołyniak” nigdy o tym nic nie mówił. Jeżeli chodzi o zdobycie Leżajska to po przejściu Sanu żołnierze 1178 pp napotkali na niewielki niemiecki opór w Wierzawicach (dawny folwark Potockiego) i po złamaniu go weszli z marszu do opuszczonego przez Niemców Leżajska. Gwoli ścisłości trzeba jednak dodać, o czym wspomina w książce „Żołnierze Wołyniaka” D. Garbacz, że świadek tamtych czasów Zbigniew Zawilski twierdzi, iż: „Matka Boska Cudowna z Leżajska i „Wołyniak” ocalili miasto”, przedost. akapit.