Duchamp zachował oryginalną pracę aż do 1954 roku, kiedy to sprzedał ją wraz z Czekiem Tzancka Patricii Matisse. Przez kolejne lata pozostawała w kolekcjach prywatnych. W 1975 roku Ulf Linde podarował ją Moderna Museet w Sztokholmie (nr inw. MOM/2002/324). Jego pierwsza reprodukcja powstała już w 1920 roku. W 1930 roku powstała kolejna, która dziś znajduje się w rękach prywatnych. Sam autor wykonał własnoręcznie replikę L.H.O.O.Q. w 1940 roku, która w 1981 roku została skradziona. Następne repliki wykonano w latach 1958 (dla Antonia Tàpiesa, Barcelona), 1960 (dla Dorothy Tanning, Nowy Jork) i 1964 (dla Artura Schwarza, obecnie eksponowana w ramach Galerii Schwarz w Mediolanie). Współcześnie reprodukcje L.H.O.O.Q. są eksponowane m.in. w Norton Simon Museum (1964, nr inw. P.1969.094), The Israel Museum (1964, nr inw. B99.0575) czy Staatliches Museum Schwerin.
Ogolona L.H.O.O.Q. W 1965 roku Duchamp został poproszony o zaprojektowanie zaproszenia na własną wystawę retrospektywną w Nowym Jorku. Umieścił na niej reprodukcję obrazu Mona Lisa bez dorysowanych wąsów i podpisał jako rasée L.H.O.O.Q. (ogolona L.H.O.O.Q.).