Strategia autora Parnicki kieruje uwagę odbiorcy w miejsce, gdzie sens postaci jeszcze się nie oswoił, nie stał się znany. Działa jakby wbrew naturalnemu procesowi, wyrywa postać z jej kontekstu. Przywraca jej możliwe motywacje, zanim te zdążyły zastygnąć w źródle historycznym. Nie tworzy typów. Każda z głównych postaci powieści ma swoją historię, którą trzeba zrekonstruować. Autor przeciwstawia się bowiem tradycji, w której postać funkcjonuje w naukowej czy popularnej historiografii.
Uwagi
Przypisy . . . . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Twarz księżyca Kategoria:Postacie z utworów Teodora Parnickiego