bairdii oraz B. anuxii, szczęki są wyposażone w dwie pary zębów u końca żuchwy; przedni ząb jest znacznie większy niż tylny. Kręgosłup ma proporcjonalnie wysokie wyrostki kolczyste, co jest też obserwowane u innych przedstawicieli wali butlogłowych. Buduje go 7 kręgów szyjnych, 10 piersiowych, 10 lędźwiowych oraz 19 ogonowych, co daje sumę 46. Pierwszy i trzeci kręg szyjny są ze sobą złączone, zaś czwarty i piąty są najwyższe. Jest 10 par żeber. Sparowane skostniałe kości miednicy mają powierzchnię boczną, która jest dość gładka. Nie udało się zebrać szczątkowej kości udowej lub innych kości przynależących do szkieletu kończyn. Kości palców płetwy przedniej nie udało się zachować.
Biologia Praktycznie nic nie wiadomo o biologii i środowisku tego gatunku. Przypuszcza się, że zamieszkuje on podobne tereny co dziobogłowiec północny tzn. w pobliżu gór podmorskich na zimnych wodach. Podobnie jak wspomniany poprzedni gatunek, jego dieta może się składać z głębinowych dorszokształtnych (Gadiformes), głowonogów (Cephalopoda) oraz skorupiaków (Crustacea).