Rękopis został zbadany metodą wielokrotnych wariantów Claremont Profile Method w Łk 1; Łk 10 i Łk 20, w których reprezentuje standardowy tekst bizantyjski (Kr). Pod względem tekstualnym w owych trzech rozdziałach jest bliski minuskułowi 58.
Historia
Rękopis został sporządzony przez Jana Serbopoulosa (Ἰωάννης Σερβόπουλος) w Anglii (także minuskuł 47). W 1502 roku Edmund Audley, bp Salisbury, podarował rękopis dla Lincoln College.
Griesbach i Scrivener datowali rękopis na XV lub XVI wiek, Gregory i Kurt Aland datowali go na XV wiek. INTF datuje go na XV wiek.
Rękopis znał John Mill, który wykorzystał go w swoim wydaniu greckiego Nowego Testamentu (jako Lincoln 1). W niewielkim stopniu wykorzystany został w Poliglocie Waltona (jako Codex Lincolniensis). Bp Ussher błędnie go powiązał ze znacznie starszym minuskułem 326.
Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu, nadał mu numer 56 i sporządził jego opis. Griesbach sprawdził niektóre jego warianty. Rękopis był badany przez Gregory'ego. Nie jest wykorzystywany