Octotemnus mandibularis – gatunek chrząszcza z rodziny czerwikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1813 roku przez Leonarda Gyllenhala pod nazwą Cis mandibularis.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym, prawie równoległobocznym ciele długości od 1,9 do 2,4 mm, z wierzchu połyskującym i porośniętym delikatnymi, odstającymi szczecinkami, najlepiej widocznymi na opadających częściach pokryw. Ubarwienie ma brązowe do czarnobrązowego z jednolicie żółtymi czułkami oraz żółtawymi żuwaczkami i odnóżami. Czułki zbudowane z ośmiu członów, z których trzy ostatnie formują buławkę. U samca żuwaczki są zmodyfikowane, silnie wystające, niesymetryczne – lewa zopatrzona jest w mocny róg na grzbietowej stronie, dobrze widoczny patrząc od boku. Powierzchnia przedplecza jest płytko mikrorzeźbiona, pokryw zaś stosunkowo grubo punktowana. Przedpiersie jest wąskie i pozbawione wyrostka międzybiodrowego.
Ekologia i występowanie Owad saproksyliczny. Przechodzi rozwój w owocnikach hub, głównie z rodzajów wrośniak i szaroporka, rosnących na drzewach liściastych, szczególnie bukach, dębach, brzozach, wierzbach i wiązach.