Przenieśli się do Wilna, gdzie jej ojciec został nauczycielem elektrotechniki w szkole prowadzonej przez żydowski związek zawodowy. Otworzył także warsztat elektryczny o nazwie „Dynamo”. W Wilnie uczęszczała do żydowskiego gimnazjum koedukacyjnego Zofii Gurewiczówny, w którym językiem wykładowym był jidysz.

II wojna światowa W październiku 1939 roku rozpoczęła się litewska okupacja Wileńszczyzny. Fania, która latem tegoż roku ukończyła szkołę średnią, przeniosła się do Grodna, znajdującego się podówczas w sowieckiej strefie okupacyjnej. Podjęła tam naukę w kolegium nauczycielskim. Na początku 1940 roku władze sowieckie nakazały jej przenieść się do położonego dalej od granicy Nowogródka. Kontynuowała tam kurs nauczycielski, wstąpiła również do Komsomołu. Po ukończeniu nauki skierowano ją do Żerebkowicz, gdzie podjęła pracę jako wiejska nauczycielka. Nauczała języków białoruskiego i rosyjskiego, historii oraz wychowania fizycznego.

W czerwcu 1941 roku złożyła podanie o przyjęcie na Uniwersytet Wileński. Według Judith Leister nawiązała także współpracę z instytutem YIVO.